Προσευχή και ελπίδα στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό

Προσευχή και ελπίδα στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό… Πολλά ερωτήματα πλανώνται διάσπαρτα στης ζωής το μονοπάτι. Όσο πιο πολύ προχωράμε και αφήνουμε πίσω μας ώρες και μέρες σε τούτη δω την εξορία τόσες περισσότερες ερωτήσεις πιάνουμε να κάνουμε στον εαυτό μας…

Προσευχή και ελπίδα στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό

Προσευχή και ελπίδα να έχουμε πάντα στον Θεό. Δεν πρέπει ν’ απογοητευόμαστε ούτε και όταν φαινομενικά «βλέπουμε» γύρω μας τα πάντα να… γκρεμίζονται! Ο Θεός για εμάς εκείνη την στιγμή «φτιάχνει» κάτι μοναδικό, κάτι ανεπανάληπτο. Ακόμη δεν γνωρίζουμε τι είναι. Βλέπεις κοιτάμε μόλις την αρχή.

Πίστη, προσευχή, υπομονή και εμπιστοσύνη στον Θεό και όλα θα δούμε πως είναι για το πνευματικό μας καλό… Μόλις το «έργο» ολοκληρωθεί τότε θα καταλάβουμε πως ο Θεός μας ευλόγησε…

Ο καθένας μας μπορεί να λέει πως προσεύχεται. Αλλά τι εννοούμε με αυτό; Προσπαθούμε να προσευχόμαστε αγνά ή «βουτάμε» τα λόγια της προσευχής μας μέσα από τα εγωιστικά θέλω και πρέπει μας;

Πιάνουμε τον εαυτό μας έστω και λίγο να προφέρει το «να είναι ευλογημένο» ή απλά είμαστε στο «θέλω», «πρέπει», «κάνε το μου» κλπ. όταν προσευχόμαστε;

Προσευχόμαστε επειδή ελπίζουμε ή ελπίζουμε επειδή προσευχόμαστε;

Πολλά ερωτήματα πλανώνται διάσπαρτα στης ζωής το μονοπάτι. Όσο πιο πολύ προχωράμε και αφήνουμε πίσω μας ώρες και μέρες σε τούτη δω την εξορία τόσες περισσότερες ερωτήσεις πιάνουμε να κάνουμε στον εαυτό μας…

Οι πιο συνηθισμένες είναι: «Καλά εγώ γιατί ζω;», «Υπάρχει ζωή μετά…», «Αλήθεια μπας και αληθεύει πως εδώ όλα είναι εφήμερα ή είναι ότι ζήσουμε..;», «Λες να υπάρχει κόλαση…;»….

Δυστυχώς για αρκετές τέτοιου είδους ερωτήσεις ακόμη και Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν έχουν απάντηση ή έχουν μια αλλά δεν ξέρουν, δεν νοιώθουν ότι είναι ακριβώς έτσι…

Φυσικά και ξέρουμε πως σε τούτη εδώ την ζωή θα πρέπει ο καθένας από εμάς να κάνει τον δικό του αγώνα για να απολαύσει τους καρπούς της άλλης της αιώνιας…
Φυσικά και ξέρουμε πως ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός προστατεύει όλους όσους θερμά θα τον παρακαλέσουν και θα προστρέξουν στην φιλεύσπλαχνη αγκαλιά Του…
Φυσικά και ξέρουμε πως πρότυπο μας θα πρέπει να είναι οι Άγιοι που με τον αγώνα τους κατάφεραν να κερδίσουν μια θέση στην αιώνια Βασιλεία δίπλα στον Έναν και αληθινό Θεό.

Ας προσευχηθούμε όλοι μας ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός να μας φωτίζει, να μας δίνει δύναμη και γαλήνη στην ψυχή ώστε να προσπαθούμε όλοι μας όπου και αν βρισκόμαστε να δοξάζουμε το όνομα Του…

Σε κάθε περίσταση της ζωής μας την οποία βλέπουμε σαν μεγάλη δυσκολία ή «μπόρα» ας θυμόμαστε τα λόγια του Αγίου Παϊσίου: «Μετά την μπόρα την δαιμονική θα ‘ρθει η λιακάδα η θεϊκή»…