Φοβερό πράγμα η ζήλια

Ο φθονερός άνθρωπος είναι χειρότερος από τον δαίμονα. Φοβερό πράγμα η ζήλια! Ποιο άλλο πάθος είναι χειρότερο απ’ αυτό; Δεν θα κάνει λάθος όποιος θα ονομάσει το φθόνο, γέννημα του διαβόλου.

Φοβερό πράγμα η ζήλια

Το να φθονείς κάποιον είναι χειρότερο, από το να τον εχθρεύεσαι. Διότι εκείνος που είναι εχθρός μας, όταν λείψει η αιτία που δημιούργησε την έχθρα, το μίσος εξαφανίζεται. Ενώ ο φθονερός άνθρωπος, ποτέ δεν είναι δυνατόν να γίνει αληθινός φίλος. Ο εχθρός μας δείχνει φανερά την έχθρα του, ενώ ο φθονερός άνθρωπος την διατηρεί κρυφή. Και ο μεν εχθρός, πολλές φορές έχει δικαιολογημένη αφορμή για την εχθρότητά του, ενώ ο φθονερός, έχει μόνο το σατανικό πάθος του.

Το ελάττωμα του φθόνου είναι χειρότερο από την πορνεία και την μοιχεία. Και αυτό γιατί ο μοιχός απολαμβάνει κάποια ηδονή και σε μικρό χρονικό διάστημα, ολοκληρώνει την αμαρτία του, αλλά ο φθονερός ουδέποτε σταματά την αμαρτία του, αφού εξακολουθεί να πράττει συνέχεια αυτήν.

Φοβερό πράγμα η ζήλια. Μ’ αυτό το πάθος, κατέστρεψε ο Κάϊν τον εαυτόν του και πριν απ’ αυτόν ο διάβολος κατέστρεψε τον πατέρα του Κάϊν (τον Αδάμ). Και ο Σαούλ δέχτηκε τον πονηρό διάβολο του φθόνου κατά της ψυχής του. Ο φθόνος τον έκανε να ζηλεύει τον γιατρό του (τον Δβίδ που τον ψυχαγωγούσε). Τόσο μεγάλο κακό είναι η ζήλια! Και όταν ο Δαβίδ σώθηκε, προτιμούσε να πεθάνει, παρά να δει να χαίρεται εκείνος που τον έσωσε. Ποιο άλλο πάθος είναι χειρότερο απ’ αυτό; Δεν θα κάνει λάθος όποιος θα ονομάσει το φθόνο, γέννημα του διαβόλου.

Ο φθονερός άνθρωπος είναι χειρότερος από τον δαίμονα. Ο δαίμονας φθονεί μεν, αλλά φθονεί ανθρώπους, κανένα όμως δαίμονα, ενώ εσύ άνθρωπε, φθονείς ανθρώπους και πολεμείς πλάσματα της ίδια φυλής, πράγμα που δεν κάνει ούτε ο δαίμονας… Και ποια συγχώρεση θα έχεις;

Ο φθόνος μετατρέπει τον άνθρωπο σε διάβολο. Τον μετατρέπει σε άγριο δαίμονα. Από φθόνο έγινε ο πρώτος φόνος. Τίποτα πιο ολέθριο δεν τρυπώνει στις ψυχές των ανθρώπων, από το πάθος του φθόνου, που πολύ λίγο κακό κάνει στους άλλους, αφού το μεγαλύτερο κακό το παθαίνει, πρώτα αυτός που φθονεί.

Τέτοιο πράγμα είναι ο φθόνος: Κάνει παράφρονες εκείνους που καταλαμβάνει, ώστε να μην κατανοούν, ούτε όσα λένε.

Προτιμότερο να έχει κανείς φίδι στα σπλάχνα του, παρά να έχει ζήλια, που σύρεται μέσα του. Το μεν φίδι, πολλές φορές μπορεί να το ξεράσει με την βοήθεια φαρμάκων. Ο φθόνος όμως, δεν σύρεται μέσα στα σπλάχνα μας, αλλά φωλιάζει στα βάθη της ψυχής μας και είναι πάθος, που δύσκολα εξαλείφεται…

Βγάλε από την καρδιά σου την πηγή του φθόνου και έβγαλες τον ποταμό όλων των κακών. Κόψε τη ρίζα και κατέστρεψες ταυτόχρονα και τον καρπό.

Κανείς δεν φθονείται τόσο πολύ, όσο ο πλούσιος.

Το να μην εμποδίζεις εκείνον που πρόκειται να πέσει, είναι δείγμα αναισθησίας. Το να ρίχνεις κάτω εκείνον που στέκεται όρθιος, είναι δείγμα φθόνου.

Είναι ευκολότερο να συμπονάς στον πόνο του άλλου, παρά να χαίρεσαι μαζί του για τη χαρά του.

Δεν είναι δυνατόν να κατηγορεί, εκείνος που δεν φθονεί.

Τα άγρια θηρία, τότε επιτίθενται εναντίον μας, όταν πεινούν ή εμείς τα ερεθίζουμε. Ενώ οι φθονεροί άνθρωποι και όταν πολλές φορές ευεργετηθούν, επιτίθενται στους ευεργέτες τους, σαν να τους έχουν αδικήσει.

Πολλές φορές το παιδί δεν υποχωρεί στις παρακλήσεις του πατέρα. Όταν όμως βλέπει άλλο παιδί συμφιλιωμένο κοντά στον πατέρα, τότε και χωρίς παράκληση του πατέρα, έρχεται στην αγκαλιά του. Ότι δεν έκανε η παράκληση, το πέτυχε η ζήλια.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος