Δεν μπορεί να είναι κανείς τέλειος…

Εκείνος που δεν έχει γίνει τέλειος, έχει ακόμα εσωτερικό πόλεμο. Για λίγο βρίσκει ανάπαυση στην προσευχή και σε άλλη ώρα βρίσκεται σε πόλεμο και θλίψη. Δεν μπορεί να είναι κανείς τέλειος, εάν δεν αποκτήσει ταπείνωση μεγάλη στην καρδιά και στο σώμα.

Δεν μπορεί να είναι κανείς τέλειος…

Τελειότητα δεν είναι μόνο η αποχή από τα φανερά κακά, αλλά κυρίως η κάθαρση της διανοίας.

Δεν μπορεί να είναι κανείς τέλειος, εάν δεν αποκτήσει ταπείνωση μεγάλη στην καρδιά και στο σώμα, εάν δεν μάθει δηλαδή: Να μην υπολογίζει τον εαυτό του σε καμιά περίπτωση, αλλά να προτιμά να βάζει ταπεινά τον εαυτό του χαμηλότερα από όλη την κτίση, να μην κρίνει διόλου κάποιον, παρά μόνο τον εαυτό του, να υπομένει την καταφρόνια και να αποστρέφεται ολόψυχα κάθε κακία. Να βιάζει τον εαυτό του να είναι μακρόθυμος, αγαθός, να αγαπά τους αδελφούς, να είναι σώφρων, να κυριαρχεί στον εαυτό του, γιατί λέει η Αγία Γραφή «η Βασιλεία των Ουρανών ανήκει σ΄αυτούς που ασκούν βία στον εαυτό τους και αυτοί οι αγωνιστές την κερδίζουν». Να βλέπει ίσια με τα μάτια, να φρουρεί τη γλώσσα και ν΄αποφεύγει ν΄ακούει μάταια πράγματα που φθείρουν την ψυχή. Τα χέρια να κινούνται για να κάνουν το θέλημα του Θεού, η καρδιά να είναι καθαρή έναντι του Θεού και το σώμα αμόλυντο, να έχει τη μνήμη του θανάτου καθημερινά, ν΄αποκηρύσσει την εσωτερική οργή και κακία, να αποτάσσεται τα υλικά και τις σαρκικές ηδονές. Να αποτάσσεται το διάβολο και όλα τα έργα αυτού και να συντάσσεται σταθερά με τον Βασιλιά των πάντων Θεό και μ΄όλες τις εντολές του, να προσεύχεται αδιάκοπα και να παραμένει κοντά στον Θεό πάντοτε, σε κάθε περίσταση και σε κάθε εργασία.

Σε εκείνους που λένε, ότι είναι αδύνατο να φτάσουμε την τελειότητα και να απαλλαγούμε ολότελα από τα πάθη μας, τους λέμε ότι μιλάνε αντίθετα προς την Αγία Γραφή. Έτσι ο Κύριος λέει: «Να γίνετε τέλειοι, όπως ο Ουράνιος Πατέρας σας είναι τέλειος».

Ίδιο νόημα έχουν και τα λόγια του Αποστόλου Παύλου: «Για να παρουσιάσουμε κάθε άνθρωπο τέλειο, σύμφωνο με το πρότυπο του Χριστού». Έτσι δεν μας κυριεύει η υπερηφάνεια, διότι τρέχουμε προς το τέρμα της τελειότητας, συνεχίζοντας σ’ όλη μας τη ζωή αδιάκοπο και εντατικό αγώνα.

Να ξέρεις, ότι τα σχετικά με τη Χάρη έχουν ως εξής: Ας υποθέσουμε, ότι η τελειότητα έχει δώδεκα σκαλοπάτια. Συμβαίνει λοιπόν να φτάνει κανείς και σ’ αυτό το μέτρο. Αλλά πάλι υποχωρεί η Χάρη και κατεβαίνοντας ένα σκαλοπάτι σταματά, ας πούμε, στο ενδέκατο. Φανερώσαμε παραπάνω εκείνα τα θαυμάσια, τα οποία δοκίμασε ο άνθρωπος εκείνος. Αν λοιπόν είχε αυτά τα θαυμάσια συνεχώς στον ίδιο βαθμό, τότε ούτε θα του ήταν δυνατό να οικονομεί τους αδελφούς και να τους διδάσκει. Επειδή, ούτε να ακούει θα μπορούσε, ούτε να μιλάει, ή και να φροντίζει για κάτι, έστω και το παραμικρό, παρά θα βρισκόταν σε μια γωνιά εκστατικός και σαν μεθυσμένος. Γι’ αυτό και δεν του δόθηκε το τέλειο μέτρο, για να έχει καιρό και τους αδελφούς να φροντίζει και να ασχολείται με την διακονία του λόγου.

Εκείνος που δεν έχει γίνει τέλειος, έχει ακόμα εσωτερικό πόλεμο. Για λίγο βρίσκει ανάπαυση στην προσευχή και σε άλλη ώρα βρίσκεται σε πόλεμο και θλίψη.

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος