Άγιος Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Μην παραβλέπεις τη συνείδηση σου!

Μην ξεχνάμε πως η συνείδηση είναι εκεί για να μας βοηθήσει...

Μην παραβλέπεις τη συνείδηση σου! Να ζητάμε να μας συγχωρέσει ο αδερφός μας. Άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε. Αλλά να μην ξεχνάμε πως η συνείδηση είναι εκεί για να μας βοηθήσει. Μην προσπαθούμε τεχνηέντως να την νεκρώσουμε. Μην την «φιμώνουμε». Είναι εκεί για να μας… βοηθήσει!

Μην παραβλέπεις τη συνείδηση σου!

Ἕνα πράγμα, ἅμα σὲ κεντάει ἡ συνείδησή σου, πήγαινε καὶ βάλε μετάνοια: «Ἀδερφέ μου, εὐλόγησον, σὲ παρακαλῶ νὰ μὲ συγχωρέσεις, ἔσφαλα».

Το Αγιορείτικο Θυμίαμα είναι αυθεντικό μοναστηριακό προϊόν. Φτιάχνεται με προσωπική φροντίδα & προσευχή από κελλιώτες μοναχούς.
Αγοράστε το μοναδικό Αγιορείτικο Μοσχοθυμίαμα εδώ.

Αὐτὸ διορθώνει τὸ λάθος σου. Μὴν παραβλέπεις τὴ συνείδησή σου. Ἄνθρωποι εἴμεθα, ἕνας στὸν ἄλλον φταίει.

Ἤ σοῦ εἶπε ἕναν λόγο εἴτε δὲν ἔκανε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο εἶπες, καὶ ὅποτε κατόπιν ἡ συνείδηση ἔρχεται ἐλέγχουσα.

Μὴν τὰ παραβλέπεις, πήγαινε ταπεινώσου καὶ πὲς «εὐλόγησον» εἰς τὸν ἀδελφὸ ἢ εἰς τὸν Γέροντα.

Τουλάχιστον να πάω να σώσω την ψυχή μου

Στο σπίτι μας πιο πάνω είναι ο πάτερ-Γεδεών, ο οποίος έχει τους Αρχαγγέλους. Εκεί καθότανε ένας υποτακτικός, ο οποίος πήγε μάλλον να γηροκομήση τους γέρους προ του Γεδεών.

Αυτός ήταν παντρεμένος, και επειδή είχε δαιμόνιο, τον εχώρισε η γυναίκα του, πήγε στο Δαφνί των Αθηνών και στο τέλος κατέληξε στο Άγιον Όρος. Λέει, τουλάχιστον να πάω να σώσω την ψυχή μου, να κάνω υπακοή.

Εφόσον έκανε υπακοή στους γέρους, δεν φανερωνότανε το δαιμόνιο.

Νύχτα πήγαινε κάτω στις αλυκές, με το φεγγάρι πήγαινε και γύριζε στον καιρό της Κατοχής, πήγαινε να μαζέψει λίγο αλάτι, να το δώσει στην Κερασιά, στα κελλιά, να πάρει είτε κρεμμύδια, είτε πατάτες, φασόλια. Και δεν έπαθε τίποτες. Όταν όμως η αδερφή του, δεν θυμάμαι καλά, του ‘στειλε από την Αμερική εκατό δολλάρια, τα ‘βαλε στην τσέπη του. Ιδιορρυθμία! Αμέσως φανερώθηκε το δαιμόνιο.

Και αυτός λοιπόν μας έλεγε ότι του έλεγε το δαιμόνιο:

«Βρε ‘συ, νομίζεις ότι εγώ θα βγω από σένανε;» λέει. «Τί λέει ο Χριστός; «Τούτο το πνεύμα δεν εκπορεύεται ειμή εν προσευχή και νηστεία» λέει, (Ματθ. 17, 21). Εδώ με τους γέρους, τρως και πίνεις, και νομίζεις, θα βγω εγώ;»

Ο σκοπός του δαίμονος ήταν να τον βγάλει απ’ την υπακοή. Οπότε κατόπιν τον κανονίζει όπως θέλει.

«Θα πας κάτω στις αλυκές θα νηστέψεις και τότες εγώ», λέει, «θα βγω».

Ο λογισμός δεν ήτανε μέχρι εκεί του δαίμονος. Ήταν να τον φέρει σε μια απόγνωση και να τον ρίξει μέσα στη θάλασσα. Ν’ αυτοκτονήσει. Από που άρχισε ο δαίμονας; Από το Ευαγγέλιο. Ναι, αλλά που κατέληξε.

Στο τέλος τον κατάφερε και βγήκε έξω στον κόσμο.

Κι ήρθε κατόπιν ο πάτερ- Γεδεών.


Το θυμίαμα είναι η προσφορά του Χριστιανού προς τον Θεό. Συμβολίζει την ανάταση της ψυχής προς τον Θεό η οποία επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια της προσευχής.

Βρείτε Μοναδικά Θυμιατά Οικίας εδώ

πηγή
«Λόγοι Διδαχής περί υπακοής» - Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης
Back to top button