Άγιον Όρος

Πνευματικός διάλογος με τον γέροντα Μιχαήλ τον ερημίτη

«Η Εκκλησία, ενώ κατέχει την Αλήθεια, την κρατάει κρυμμένη και δεν την φέρνει στο φως. Η ένοχη σιωπή της Εκκλησίας είναι σήμερα το μεγαλύτερο σκάνδαλο...»

Πνευματικός διάλογος με τον γέροντα Μιχαήλ τον ερημίτη. Οι κοσμικοί δε βρίσκονται σε κατώτερη μοίρα από τους μοναχούς και νομίζω είναι αμαρτία μεγάλη να κάνει κανείς διαχωρισμούς μέσα στην Εκκλησία και να κάθεται να ασχολείται με παιδαριώδη ζητήματα…

Πνευματικός διάλογος με τον γέροντα Μιχαήλ τον ερημίτη

Ο π. Μιχαήλ, ο Ζηλωτής μοναχός που ζει σε μια ερημιά ανάμεσα στα Κατουνάκια και τα Καρούλια, είναι ένας άνθρωπος εκπληκτικά ανόμοιος με τους άλλους τους καλογήρους.

Το Αγιορείτικο Θυμίαμα είναι αυθεντικό μοναστηριακό προϊόν. Φτιάχνεται με προσωπική φροντίδα & προσευχή από κελλιώτες μοναχούς.
Αγοράστε το μοναδικό Αγιορείτικο Μοσχοθυμίαμα εδώ.

Όχι τόσο επειδή τούτος εδώ ο καλόγερος με την καθαρότητα της καρδιάς, την απλότητα και την αγαθότητα που τον διακρίνουν κατορθώνει να συγκινήσει κάθε διαβάτη που θα ζητούσε να ξαποστάσει για λίγο στο φτωχικό του καλύβι, όσο γιατί ο π. Μιχαήλ, αν και Ζηλωτής και πραγματικός ασκητής, ωστόσο στα μεγάλα προβλήματα της ζωής δείχνει να έχει προσβάσεις καθόλου ευκαταφρόνητες.

– Ποιο είναι, γέροντα, το όνομά σας;
– Πάτερ Μιχαήλ, αμαρτωλός, ελεεινός, ταλαίπωρος κι ακατάστατος.
– Πόσα χρόνια έχεις εδώ;
– Δεν έχει σημασία αγαπητέ μου. Σημασία έχει το να ‘χει κανείς αυτό που πρέπει, δηλαδή το αντίκρισμα. Να εκτελεί με συνέπεια τα καθήκοντα του.
– Και ποια είναι αυτά;
Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών, όπως λέει και το βιβλίο. Ποιος τηρεί αυτά με συνέπεια;
– Δεν τα τηρείτε; Ας τα πάρουμε ένα, ένα. Νηστεία, έχετε. Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή δεν τρώτε…
– Ποιος στο ‘πε; Κι αν τρώω Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο το διπλό, τότε που είναι η νηστεία της Τετάρτης; Ένα πορτοκάλι ισοδυναμεί μ’ ένα αυγό.

Τι να το κάνω αν δεν τρώω αυγό και τρώω δυο πορτοκάλια;

Άλλα ας μη ξεχνάμε, νηστεία δεν είναι μόνο η αποχή απ’ τα φαγητά. Νηστεία σημαίνει κυρίως νέκρωση των παθών. Ακινητοποίηση των αισθήσεων κι όχι αποχή από το κρέας, το τυρί και το γάλα.

-Είστε μόνος εδώ ή μένει μαζί σας και άλλος;
– Μόνος. Ολομόναχος. Βέβαια, εννοείται, είμαι συντροφιά με το Θεό. Μόνος του δεν μπορεί να ζήσει κανείς. Χωρίς το Θεό η ζωή γίνεται κόλαση.
– Και με τι συντηρείστε;
– Έχω εργόχειρο. Φτιάχνω μικρά πρεσαριστά σταυρουδάκια. Έχω πρέσα.
– Βγαίνει μ’ αυτό τον τρόπο το μεροκάματο;
-Όχι απλώς βγαίνει, αλλά και περισσεύει. Μακάρι να ‘ταν κι άλλος να φάει. Τα υλικά, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν. Εκείνο που λείπει είναι η αρετή. Δεν λέω λόγια και υπερβολές, αλλά την αλήθεια.

– Όμως μέσα στον κόσμο υπέρ πλεονάζει η αμαρτία. Το ξέρετε;

– Γιατί, στο Άγιον Όρος μήπως δε συμβαίνει το ίδιο; Αν, όπως λέτε στον κόσμο υπέρ πλεονάζει η αμαρτία, τότε υπέρ πλεονάζει κι η χάρη. Ξέρετε μήπως να μου πείτε κι εμένα έστω ένα χώρο που να υπέρ πλεονάζει η αρετή; Πέστε μου για να σας πω μπράβο.
-Υπάρχουν εδώ στο Όρος άνθρωποι που διαθέτουν αρετή;
-Όλοι είναι καλοί και άγιοι. Εγώ είμαι ο τελευταίος καλόγερος. Δέστε τους μοναχούς που ζουν στην πρώτη γραμμή του πυρός, μέσα στα μοναστήρια, που είναι αναγκασμένοι να κάνουν υπακοή. Είναι μικρό πράγμα αυτό; Όποιος έχει υπακοή έχει αγάπη, ταπείνωση, υπομονή.

-Κι εμείς οι λαϊκοί; Που θα πρέπει να κάνουμε υπακοή;
-Στην οικογένεια σας, στη γυναίκα και τα παιδιά σας. Ο άντρας λ.χ. μέσα στην οικογένεια θα πρέπει κι αυτός να κάνει υπακοή στη γυναίκα και τα παιδιά του. Ο έγγαμος δε θα πρέπει ποτέ να επιβάλει μέσα στην οικογένεια του τη γνώμη του βάναυσα και σκληρά, αλλά να υποτάσσεται κι αυτός στο όνομα της αγάπης.

Η υπακοή δεν είναι μόνο υποχρέωση των καλόγηρων, αλλά κάθε χριστιανού.

Σκεφθείτε έναν πνευματικό, έναν εξομολόγο που θέλει πάντα να επιβάλει στον εξομολογούμενο τη γνώμη του εν ονόματι, δήθεν, της αρετής. Τι λέτε, είναι αυτός σωστός πνευματικός; Νομίζω πώς και ο εξομολόγος έχει το ίδιο καθήκον, να κάνει υπακοή στα πνευματικά του παιδιά μόνο και μόνο από ενδιαφέρον για διατήρηση της ενότητας μέσα Στην Εκκλησία κι από επιθυμία ο άνθρωπος να δέχεται ελεύθερα κι όχι καταπιεστικά τις εντολές του Θεού.

– Δηλαδή και εμείς οι λαϊκοί που δεν είμαστε καλόγεροι μπορεί να σωθούμε;
– Μα Τι λέτε; Οι κοσμικοί δε βρίσκονται σε κατώτερη μοίρα από τους μοναχούς και νομίζω είναι αμαρτία μεγάλη να κάνει κανείς διαχωρισμούς μέσα στην Εκκλησία και να κάθεται να ασχολείται με παιδαριώδη ζητήματα, όπως λ.χ. ποιος δρόμος είναι καλύτερος. Ο μοναχικός ή ο δρόμος των κοσμικών;

Ξέρετε, όλοι οι δρόμοι και οι λεωφόροι και τα μονοπάτια και τα καντούνια εξυπηρετούν το ίδιο ζωτικές ανάγκες μέσα στη ζωή.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Θεό.

Όποιον καλέσει ο Θεός να γίνει καλόγερος βεβαίως θα γίνει. Αλίμονο όμως αν όλος ο κόσμος εγκαταλείψει τις πόλεις και τα χωριά του για να πάει στο μοναστήρι. Τότε θα έλθει μια μέρα που θα εκλείψει από τη γη και το γένος των μοναχών.

– Το μετάνιωσες που ήλθες εδώ;
– Για όνομα του Θεού. Κάθε άλλο. Μη γένοιτο. Μη γένοιτο. Άλλωστε, μήπως το καταλάβαμε πώς ήλθαμε εδώ και μήπως καθόμαστε μόνοι μας;
– Αλλά με ποιόν;
– Με το Θεό. Μόνος του εδώ δεν θα μπορούσε κανείς να μείνει ούτε στιγμή.
– Τον έχεις δει ποτέ το Θεό;
– Τι να σας πω τώρα. Αυτή η ερώτηση, συγγνώμη, αλλά είναι λίγο…
– Βλακεία; Πες το.
– Όχι βλακεία, αλλά μοιάζει μ’ εκείνο του Θωμά που είπε ότι αν δεν δω με τα μάτια μου δεν πρόκειται να πιστέψω.
– Ξέρετε όμως, Εγώ είμαι ολιγόπιστος.
– Εγώ είμαι χειρότερος.
– Έχεις δει κάποιο θαύμα;

– Θαύματα κάθε μέρα βλέπουμε. Όμως ξέρεις, ο κακός ο άνθρωπος και χίλια θαύματα να δει δεν πιστεύει. Ακόμα και νεκρός να αναστηθεί, πάλι δε θα το πιστέψει.

– Ποιο συγκεκριμένο θαύμα έχεις δει;
– Υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα απ’ αυτό εδώ; Εγώ ο ταπεινός κι ελεεινός να ζω μονάχος εδώ στην έρημο… Κάνε μου τη χάρη. Θέλω να το συλλάβεις. Υπάρχει απ’ αυτό μεγαλύτερο θαύμα; Εγώ πιστεύω πώς οπωσδήποτε αυτό είναι θαύμα. Ή δέστε κάτι ακόμα. Το ότι τόσα νέα παιδιά σήμερα ξεκινούν και από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, απ’ όλη την οικουμένη, άλλος απ’ την Αμερική, άλλος απ’ την Ασία, άλλος απ’ την Ευρώπη και σήμερα βρίσκονται εδώ στο Άγιον Όρος, αυτό δεν είναι θαύμα;

-Τώρα έχουν έλθει στο Άγιον Όρος και πολλοί μορφωμένοι. Αυτό δεν είναι σημαντικό;
-Τι να τα κάνεις τα γράμματα; Καλά είναι, όμως αρχή σοφίας, φόβος Κυρίου.

Άμα δε έχεις μέσα σου το Θεό, δεν αξίζουν τα γράμματα.

– Τελευταία δημοσιεύονται στον Τύπο μερικές πληροφορίες από τα σκάνδαλα κληρικών. Τι εντύπωση σας κάνει αυτό;
– Ο καθένας μας είναι πολύ εύκολο να πέσει και να κατρακυλήσει. Ο κίνδυνος αυτός εκδηλώνεται για τον άνθρωπο και στα βαθιά γηρατειά. Μόνο η πλάκα του τάφου θα τον απομακρύνει. Όμως είναι αστείο να λέμε πώς σήμερα το μεγαλύτερο σκάνδαλο μέσα στην Εκκλησία είναι οι ανθρώπινες πτώσεις.

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι αυτό αλλά η σιωπή της Εκκλησίας μπροστά στα προβλήματα των καιρών.

Η Εκκλησία, ενώ κατέχει την Αλήθεια, την κρατάει κρυμμένη και δεν την φέρνει στο φως. Η ένοχη σιωπή της Εκκλησίας είναι σήμερα το μεγαλύτερο σκάνδαλο.

Βιβλιογραφία, Άθως Όρος Άγιο πολιτεία ανθρώπινη.
Τάσος Μιχαλάς 1981


Και μη ξεχνάτε! Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό μας Δελτίο για να μαθαίνετε νέα και ενημερώσεις...

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ
Back to top button