Βίοι Αγίων - Η ζωή, τα έργα και τα μαρτύρια των Αγίων μας

#7306 από Παρασκευή
Πέμ Ιαν 26, 2012 00:00
Βίος Οσίου Ξενοφώντος και της Αγίας Οικογένειας του
Ο Όσιος Ξενοφών μετά της συμβίου του Μαρίας και των τέκνων Αρκαδίου και Ιωάννη εορτάζουν στις 26 Ιανουαρίου

Εικόνα

Η Αγία του Ζωή
Ο Άγιος Ξενοφών γεννήθηκε και έζησε γύρω στα 520 μ. Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Την εποχή εκείνη αυτοκράτορας ήτανε ο ευσεβής Ιουστινιανός. Ένας από τους συνεργάτες του
ήτανε και ο Ξενοφών. Ο Ξενοφών ήτανε Συγκλητικός. Είχε δηλαδή μεγάλη θέση στο Παλάτι. Η οικογένεια του ήτανε προκομμένη και από τις πρώτες του Βυζαντίου. Ήταν πλούσιος
πολύ. Το σπουδαιότερο όμως ήταν, ότι είχε και ευσέβεια και αγαπούσε πολύ τον Θεό.
Τον Ξενοφώντα τον αγαπούσαν όλοι στην Πόλη, γιατί σ' όλη του τη ζωή έζησε ενάρετα και πήγαινε με το δρόμο του Θεού. Ζούσε προσεκτικά δεν πείραξε, ούτε έβρισε ποτέ του
κανένα. Δεν οργίστηκε, δεν κορόιδεψε, δεν κατέκρινε, δεν φθόνησε, και δεν ζημίωσε ή πίκρανε κανένα. Φρόντιζε πολύ δια την Ορθόδοξο Πίστη και αγωνιζόταν εναντίον των
αιρετικών μέχρι θανάτου. Είχε δε και καλή σύζυγο που την έλεγαν Μαρία. Ήταν και αυτή πολύ ενάρετη και αγωνιζόταν για τη σωτηρία της. Ήταν με μια λέξη αγία γυναίκα.
Είχανε δε δυο παιδιά χαριτωμένα: τον Αρκάδιο και τον Ιωάννη. Φροντίζανε και τους είχανε φυτέψει στην καρδιά από τα μικρά τους χρόνια την ευσέβεια. Ήταν και αυτά πολύ ευσεβή,
αλλά και πολύ έξυπνα. Τα είχε στείλει στη Βηρυτό και εκεί σπουδάζανε νομικά. Κάποτε που γύρισαν τα παιδιά στη Πόλη, αρρώστησε ο πατέρας τους ο Ξενοφών βαριά για θάνατο.
Τα κάλεσε τότε κοντά του και τους έδωσε, σαν καλός πατέρας που ήτανε, τις τελευταίες υποθήκες του και συμβουλές.

Τελευταίες υποθήκες
Ο Ξενοφών σαν πατέρας έδωσε τις τελευταίες υποθήκες στα παιδιά του και τους τόνισε να φροντίσουν να κληρονομήσουν την Ουράνια Βασιλεία. Τα παιδιά του, όταν τα άκουσαν
αυτά, έκλαψαν και του είπαν:
—Μη μας αφήσεις, πατέρα, μονάχα μας, του έλεγαν. Παρακάλεσε το Θεό να ζήσεις λίγα χρονιά ακόμη, ώσπου να σταθεροποιηθούμε και μείς στο δρόμο του Χριστού, που θέλεις
να βαδίσουμε.
Από τα λόγια τους αυτά συγκινήθηκε ο Ξενοφών και δάκρυσε. Το άλλο πρωί τα κάλεσε πάλι κοντά του και τους είπε:
—Ακούστε. Απόψε την νύχτα παρακαλούσα το Θεό, να μου δώσει ζωή για σας, για να σας αποκαταστήσω πρώτα και να πάω κατόπιν αναπαυμένος. Ο Θεός πράγματι με άκουσε και
θα μείνω σε τούτον τον κόσμο, όσο ορίσει η Βασιλεία Του. Είχα πληροφορία. Όταν τ' άκουσαν αυτά τα παιδιά του, χαρήκανε και ευχαρίστησαν τον Κύριο. Ο Ξενοφών κατόπιν
έγινε τελείως καλά.

Το ναυάγιο των παιδιών
Μετά ταύτα έστειλε πάλιν τα παιδιά του στη Βηρυτό, για να τελειώσουν τις σπουδές τους. Αλλά τότε δεν ήταν εύκολα τα ταξίδια. Τα πλοία ήταν μικρά και τα ναυάγια πολλά.
Στο ταξίδι τους εκείνο τους έπιασε φουρτούνα μεγάλη και κινδύνεψαν να θαλασσοπνιγούν. Τότε με δάκρυα προσεύχονταν στο Θεό και τους Αγίους και λέγανε: «Δέσποτα Κύριε, Ιησού
Χριστέ Υιέ και Λόγε του Θεού, λυπήσου μας και γλύτωσε μας από τον κίνδυνο. Σώσε μας, για να μπορέσουμε και μείς να εργαστούμε τις εντολές Σου και να αξιωθούμε της Βασιλείας
Σου. Σώσε μας, για να μπορέσουμε να Σε υπηρετήσουμε».
Κατόπιν συγχωρεθήκανε αναμεταξύ τους. Ασπάσθηκε ο ένας τον άλλον και αποχαιρετισθήκανε για πάντα. Αποχαιρέτησαν από μακριά και τους δικούς τους. Σε λίγο τα
κύματα κτύπησαν το πλοίο και το έκοψαν στα δύο. Αυτοί δε άρπαξαν ο καθένας τους από μια σανίδα. Την αγκάλιασαν και ρίχτηκαν στη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Επάνω δε στο
ξύλο και με την Πρόνοια προπαντός και τη βοήθεια του Θεού, βγήκανε στη στεριά, στα μέρη της Τύρου. Ο μεν Ιωάννης εις την Μελμηθάν, ο δε Αρκάδιος εις την Τετραπυργία.

Εικόνα

Πως σώθηκε ο Ιωάννης
Όταν ο Ιωάννης βγήκε από την θάλασσα ευχαρίστησε τον Θεο και σκέφτηκε να πάει σε ένα Μοναστήρι εκεί κοντά να σώσει την ψυχή του. Παρακάλεσε δε τον Θεό και για τον αδελφό
του, τον Αρκάδιο, να τον σώσει και κείνον και να του δώσει φώτιση, ώστε να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στο Θεό και αυτός. Κατόπιν περιπατώντας σε κείνα τα μέρη, βρήκε κάποιο
Μοναστήρι. Κτύπησε την πόρτα και του άνοιξε ο θυρωρός - καλόγηρος. Τον είδε γυμνό και τον έντυσε με ένα ράσο. Κατόπιν του ετοίμασε και έφαγε. Εκεί ο Ιωάννης είπε στον μοναχό
ότι θέλει να ντυθεί το Αγγελικό Σχήμα άμα είναι το Θέλημα του Θεού. Ο Ηγούμενος ,όταν το άκουσε, τον καθοδήγησε στην μοναχική ζωή και κατόπιν τον σταύρωσε με ένα σταυρό
και τον έντυσε με το άγιο σχήμα του μονάχου. Έμεινε από τότε ο Ιωάννης στο Μοναστήρι. Εκεί νήστευε, αγρυπνούσε και προσευχότανε, μελετούσε και έκανε τον κανόνα του,
εργαζότανε πρόθυμα σ' όλες τις δουλειές. Είχε όμως μεγάλη λύπη στην καρδιά του για τον αδελφό του τον Αρκάδιο. Τον νόμιζε πνιγμένο.

Πως σώθηκε ο Αρκάδιος
Ο Αρκάδιος όμως, μόλις σώθηκε από τη θάλασσα και βγήκε στη στεριά, προσευχήθηκε στο Θεό. Κατόπιν βρήκε ανθρώπους. Του έδωσαν φαγητό και ρούχα. Όταν έφαγε, συνήλθε.
Κατόπιν κοιμήθηκε έξω από τον Ναό και βλέπει στο όνειρό του τον Ιωάννη, που του είπε: «Αδελφέ Αρκάδιε, γιατί κλαις για μένα». Αμέσως τότε ξύπνησε. Χάρηκε βεβαίως για αυτό
και ευχαρίστησε τον Θεό. Κατόπιν σκεπτόταν τι να κάνει. Και κατάλαβε πως όλα τούτα είναι πρόσκαιρα και αποφάσισε να πάει να γίνει Μοναχός. Έκαμε κατόπιν την προσευχή του και
ξεκίνησε, για τα Ιεροσόλυμα. Όταν έφθασε εκεί προσκύνησε τους Άγιους Τόπους. Έπειτα βγήκε να προσκυνήσει και τα Μοναστήρια. Τα πέρασε όλα ένα προς ένα.
Κάποια όμως ημέρα εκεί, που πήγαινε ο Αρκάδιος, συνάντησε στο δρόμο του ένα γέροντα άγιο, με προορατικό χάρισμα. Τον προσκύνησε και του είπε: «Πάτερ άγιε, σε παρακαλώ,
να προσευχηθείς στο Θεό, γιατί έχω μια μεγάλη στενοχώρια».
—Μη λυπάσαι, παιδί μου, του είπε ο Γέρων. Ο αδελφός σου ζει. Και όλοι όσοι ήσανε στο πλοίο σωθήκανε. Ο αδελφός σου έγινε και μοναχός, θα τον δεις δε και αυτόν και τον
Πατέρα σου και την Μητέρα σου, προτού πεθάνεις.
Ο Αρκάδιος, όταν τα άκουσε αυτά, που του είπε ο γέροντας με το προορατικό χάρισμα, συγκινήθηκε. Έπεσε στα πόδια του και τον παρακαλούσε λέγοντας:
—Επειδή ο Θεός σου φανέρωσε τα κατ’ εμέ όλα, σε παρακαλώ να με κάμεις μοναχό.
—Ας είναι δοξασμένος ο Θεός, είπε ο γέροντας. Ακολούθησε με. Τον ακολούθησε λοιπόν, και πήγανε στο μοναστήρι του Αγ. Σάββα. Εκεί ο Γέροντας έδωσε στον Αρκάδιο το κελί του,
μέσα εις το οποίο είχε ζήσει πενήντα χρόνια. Του έκαμε την κουρά και εκάθησε μαζί του ένα χρόνο. Τον δίδασκε τον τρόπον της μοναχικής ζωής. Κατόπιν ο γέροντας αποχαιρέτησε
τον Αρκάδιο και πήγε στην έρημο, να ζήση σαν ερημίτης. Του είπε δε, ότι θα επιστρέψει σε τρία χρόνια, για να δη πως θα πηγαίνει και τι πρόοδο πνευματική θα έχει. Ο Αρκάδιος,
λοιπόν, έμεινε στο κελί και έκανε με προθυμία ότι τον δίδαξε ο Γέροντας.

Ο Ξενοφών στέλνει απεσταλμένο να ψάξει
Ο Ξενοφών, πέρασαν δύο χρόνια και δεν γνώριζε τίποτε για το ναυάγιο των παιδιών του. Γι αυτό αποφάσισε και έστειλε έναν άνθρωπο στη Βηρυτό, για να μάει τι γίνονται.
Ο άνθρωπος επήγε και ρώτησε και του είπαν ότι δεν επέστρεψαν από τότε που έφυγαν. Κατόπιν μετέβηκε στην Αθήνα μήπως και είχαν πάει εκεί για σπουδές. Εκεί όμως βρήκε
έναν που ήταν δούλος του Ξενοφώντος και ταξίδεψε με το πλοίο εκείνο. Τον ρώτησε για τα παιδιά. Αυτός τους είπε ότι το πλοίο τους ναυάγησε και ότι αυτός μονάχα νόμιζε ότι
σώθηκε. Τότε ο απεσταλμένος γεμάτος στεναχώρια γύρισε πίσω στην Κωνσταντινούπολη χωρίς να ξέρει πως θα τον πει στον Ξενοφώντα.
Όταν έμαθε η Μαρία, η σύζυγος του Ξενοφώντος, ότι γύρισε ο δούλος, τον κάλεσε και τον ρώτησε, πως είναι τα παιδιά της. Εκείνος της αποκρίθηκε:
—Καλά είναι.
—Που είναι τα γράμματα, που σου έδωσαν, για μας του είπε;
—Στο δρόμο, που ερχόμουν τα έχασα, απάντησε. Τότε υποψιάστηκε η Μαρία και ταράχτηκε.
—Να μου ορκιστείς, του λέγει, στο όνομα του Θεού, ότι μου λες την αλήθεια.
—Αι! τι θέλεις να σου πω; Πνίγηκαν τα παιδιά σου στη θάλασσα, όταν πήγαιναν.
—Δόξα σοι ο Θεός, είπε εκείνη, μόλις το άκουσε. Έτσι το θέλησες Θεέ μου. Σ’ ευχαριστώ. Πρόσεξε όμως συ, είπε στο δούλο, να μη το Πης σε κανένα και να μη το μάθη απότομα
ο Ξενοφών. Ο Θεός τα έδωσε, ο Θεός τα πήρε. Να ‘ναι το όνομά Του ευλογημένο.
Όταν το βράδυ γύρισε ο Ξενοφών από τα ανάκτορα του είπε η γυναίκα του ότι ο άνθρωπος που έστειλαν στην Βηρυτό γύρισε αλλά κοιμόταν γιατί ήταν κουρασμένος. Ο Ξενοφών τότε
τις ζήτησε τις επιστολές που τους έστειλαν. Η σύζυγός του τότε δεν μπόρεσε να κρατηθεί και δάκρυσε.
- Τι κλαις, της είπε ο Ξενοφών. Μήπως άρρώστησοτν;
- Αχ! Μακάρι είπε να ήτανε άρρωστα. Αλλά τα πουλάκια μου χαθήκαν στη θάλασσα. Ναυαγήσαν και πνιγήκανε, όταν πηγαίνανε.
—Α! Μη κλαις, κυρά μου, της είπε ο Ξενοφών. Ας είναι το όνομα Του Κυρίου ευλογημένο. Αλλά δεν φαντάζομαι ο Θεός να με άφησε στα γεράματα να πάθω τέτοια συμφορά.
Διότι εγώ με το δρόμο του, νομίζω, ότι βάδισα στη ζωή μου και φύλαξα πάντοτε τις εντολές του. Αλλά εμπρός! Αυτή τη νύκτα να αγρυπνήσουμε, παρακαλώντας το Θεό να μας
φανερώσει τι έγιναν τα παιδιά μας.
Προσευχήθηκαν, λοιπόν, όλη την νύχτα γονατιστοί. Τα ξημερώματα από τον κόπο, τους πήρε ο ύπνος. Βλέπουν όμως στον ύπνο τους και οι δύο, ότι τα παιδιά τους εστέκοντο
μπροστά στο Χριστό και είχανε στα κεφάλια τους στεφάνια λαμπρά και πολύτιμα, στα δε χέρια τους κρατούσαν χρυσάφι. Όταν ξύπνησαν, διηγήθηκε ο ένας στον άλλον το όνειρο.
Τότε είπε ο Ξενοφών: Πράγματι! τα παιδιά μας αξιωθήκαν μεγάλης τιμής. Νομίζω, ότι είναι στα Ιεροσόλυμα που πατήσανε τα άγια πόδια του Χριστού μας. Πάμε, λοιπόν, και μείς,
μήπως τα βρούμε και να προσκυνήσουμε τους Αγίους Τόπους.

Εικόνα

Ο Ξενοφών και η Μαρία στα Ιεροσόλυμα
Επήγαν λοιπόν στα Ιεροσόλυμα και προσκύνησαν όλους τους Αγίους Τόπους, και έκαμαν δε σε όλα τα προσκυνήματα μεγάλες δωρεές. Κατόπιν ρωτούσαν παντού εάν κάποιος είδε τα
παιδιά τους. Αλλά κανένας δεν ήξερε. Έπειτα ο Ξενοφών θέλησε να υπάγει και στα μέρη του Ιορδάνη δια να προσκυνήσει και εκεί. Καθ’ οδόν όμως συνάντησαν τον Γέροντα του
Αρκαδίου, που είχε το προορατικό και διορατικό χάρισμα. Τον προσκύνησαν και του ζήτησαν την ευχή του. Και δ Γέρων τους είπε.
Ποιός ανάγκασε τον κύριο Ξενοφώντα και την κυρία Μαρία να έλθουν στα Ιεροσόλυμα; Ασφαλώς ο πόθος και ο πόνος των παιδιών σας. Αλλά μη λυπήστε. Τα παιδιά σας ζούνε
και ο Θεός θα σας τα φανερώσει. Τώρα όμως να πάτε στον Ιορδάνη και επιστρέφοντας θα τα δείτε. Πράγματι τον αποχαιρέτισαν και τραβήξανε για τον Ιορδάνη.

Η Συνάντηση των αδερφών
Κατ' οικονομίαν Θεού, ήλθε και ο Ιωάννης, ο υιός του Ξενοφώντος, να προσκυνήσει και αυτός τους Αγίους Τόπους. Όταν είδε τον Γέροντα του έβαλε μετάνοιαν. Ο δε Γέρων,
καίτοι δια πρώτη φοράν τον έβλεπε, του είπε:
—Που ήσουνα έως τώρα, κυρ Ιωάννη; Οι γονείς σου ήλθανε και σε ζητούν. Αλλά και συ ήλθες ζητώντας τον αδελφό σου. Δεν είναι έτσι; Ο Ιωάννης τα έχασε, όταν άκουσε τα
λόγια αυτά. Έπεσε στα πόδια του Γέροντα και του έλεγε:
— Σε παρακαλώ, Άγιε Πάτερ, δια το όνομα του Θεού, πες μου που είναι ο αδελφός μου. Διότι μέχρι σήμερα δεν με πληροφόρησε ο Κύριος, αν ζει. Πρώτη φορά σήμερα ακούω
από το Άγιο σου στόμα, ότι ζει. Ενώ όμως έλεγαν αυτά, να έρχεται και ο Αρκάδιος να προσκυνήσει. Το σώμα του όμως ήταν πολύ ταλαιπωρημένο από την εγκράτεια και την
άσκηση, ώστε τα μάτια του ήσαν βαθουλωμένα μόλις είδε το Γέροντά του τον προσκύνησε. Κατόπιν ο Γέροντας άρχισε να ρωτάει τον Ιωάννη από πού είναι, την ανατροφή του και όλα.
Ο Ιωάννης άρχισε να διηγείτο και τότε πετάχτηκε επάνω ο Αρκάδιος και είπε:
—Αυτός είναι ο αδελφός μου!

Συνάντηση όλης της οικογένειας
Έπειτα από δύο μέρες ήλθανε από τον Ιορδάνη και οι γονείς τους. Προσκύνησαν το Άγιο Τάφο και βγήκανε έξω από τον Ναό. Εκεί είδαν τον Γέροντα με το προορατικό χάρισμα.
Αυτός τους είπε να πάνε και να ετοιμάσουν ένα γεύμα και θα τους πει που είναι τα παιδιά τους. Ο Ξενοφών και η Μαρία πρόθυμα πήγαν και ετοίμασαν το γεύμα. Πήγε και ο
Γέροντας με τους δύο μαθητές του τον Ιωάννη και τον Αρκάδιο. Και τους είπε να μην μαρτυρήσουν τίποτα έως ότου τους πει αυτός.
Ο Ξενοφών κατόπιν ρώτησε τον Γέροντα πως είναι τα παιδιά τους. Αυτός τους είπε ότι είναι καλά και προσπαθούν να σωθούν. Έπειτα ο Ξενοφών βλέποντας τον σεβασμό και την
ευλάβεια των μαθητών του Γέροντος είπε σε αυτόν:
—Βλέπω, πάτερ, ότι έχεις καλούς μαθητές. Πολύ τους συμπάθησα. Παρακάλεσε όμως τον Κύριο να γίνουν και τα παιδιά μας σαν κι αυτούς.
Τότε ο Γέροντας είπε στον Αρκάδιο να πει από πού είναι και πια είναι η καταγωγή του. Τότε ο Αρκάδιος άρχισε να λέει όλα αλλά προτού προλάβει να τα πει οι γονείς τους έτρεξαν
να τους αγκαλιάσουν.
—Ώστε αυτά είναι τα παιδιά μας, τίμιε πάτερ, είπε ο Ξενοφών! Σηκωθείτε, είπε, σας παρακαλώ να δοξάσουμε το Θεό για την μεγάλη χάρη που μας έκαμε και βρήκαμε τα
παιδιά μας. Παρακάλεσε δε τον Κύριο και συ να λυπηθεί και μας τους αμαρτωλούς και να μας αξιώσει της Βασιλείας Του. Πράγματι! Σηκώθηκε ο Γέρων και έκαμε μια μεγάλη
ευχαριστήριο προσευχή.

Το τέλος των Αγίων
Ο Ξενοφών και η Μαρία παρεκάλεσαν κατόπιν τον Όσιο και τους έκαμε μοναχούς. Τους έντυσε το μοναχικό σχήμα. Τους είπενόμως να μη δει πλέον ο ένας τον άλλον σ' όλη τους
τη ζωή. Και αυτοί το εφαρμόσανε. Κατόπιν τα δύο αδέλφια αποχαιρετήσανε τους γονείς των και κολουθήσανε τον Γέροντα στην έρημο. Εκεί Ασκητέψανε σ’ Όλη τους τη ζωή.
Φθάσανε σε μεγάλη αρετή και αγιότητα. Αξιώθηκαν μάλιστα από το Θεό και έλαβαν μεγάλα χαρίσματα. Έλαβαν και αυτοί το προορατικό χάρισμα και το χάρισμα να
θεραπεύουν τους αρρώστους, που πήγαιναν σ' αυτούς. Απέθαναν εν Κυρίω.
Ο δε Ξενοφών έστειλε πληρεξούσιο εις την Κωνσταντινούπολη και του πούλησαν όλα τα υπάρχοντα, κινητά και ακίνητα, και μοίρασε σε φτωχούς και σε Ναούς. Όλους δε τους
δούλους του τους ελευθέρωσε. Τους δώρισε συγχρόνως στον καθένα και αρκετά χρήματα. Την σύζυγό του Μαρία την επήγε σε Μοναστήρι γυναικών. Αγωνίσθηκε εκεί αυτή καλά.
Ευαρέστησε στο Θεό και άγιασε! Διότι πολλούς τυφλούς και δαιμονισμένους θεράπευσε. Κατόπιν ανεπαύθη και αυτή εν Κυρίω. Ο δε Άγιος Ξενοφών ντύθηκε τρίχινα και πήγε στην
έρημο. Εκεί έζησε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του με αγιότητα. Αξιώθηκε και αυτός από τον Θεό να λάβει το προορατικό χάρισμα και άλλα θαυμαστά χαρίσματα. Εκοιμήθη στις
αρχές του έκτου αιώνα.
Λέγεται, ότι αυτός ο Άγιος Ξενοφών έκτισε την Μονή Ξεοφώντος στο Άγιον Όρος. Αλλά τούτο δεν φαίνεται αληθές, διότι ο Ξενοφών έζησε τον 6ον αιώνα ενώ η Μονή Ξενοφώντος
κτίσθηκε μετά τέσσερεις αιώνες, ήτοι τον 10ον αιώνα.


Εικόνα

Στίχος
Καὶ γῆν λιπόντας, τοὺς περὶ Ξενοφῶντα, Ἁβρᾷ ξενίζω τοῦ λόγου πανδαισίᾳ. Παισὶν ἅμ' ἠδ' ἀλόχῳ Ξενοφῶν θάνεν εἰκάδι ἕκτῃ.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ
Ὡς γενεὰ εὐλογητὴ τῷ Κυρίῳ, τῆς οὐρανίου ἠξιώθησαν δόξης, ἀσκητικῶς δοξάσαντες Χριστὸν ἐπὶ τῆς γῆς, Ξενοφῶν ὁ Ὅσιος, καὶ ἡ τούτου συμβία, σὺν τοῖς ἀριστεύσασιν,
ἱεροῖς αὐτῶν τέκνοις• οὓς εὐφημοῦντες εἴπωμεν φαιδρῶς• χαίροις Ὁσίων, χορεία τετράριθμε.

Κοντάκιον. Ἦχος δ΄. Ἐπεφάνης σήμερον
Ἐν αὐλαῖς ἠγρύπνησας ταῖς τοῦ Δεσπότου, τοῖς πτωχοῖς σκορπίσας σου, μάκαρ τὸν πλοῦτον ἱλαρῶς, σὺν τῇ συζύγῳ καὶ τέκνοις σου• διὸ κληροῦσθε τὴν θείαν ἀπόλαυσιν.

Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος ὅμοιος
Τὴν τοῦ βίου θάλασσαν διεκφυγόντες, Ξενοφῶν ὁ δίκαιος, σὺν τῇ συζύγῳ τῇ σεπτῇ, ἐν οὐρανοῖς συνευφραίνονται, μετὰ τῶν τέκνων, Χριστὸν μεγαλύνοντες.

Μεγαλυνάριον
Ρίζα ἀγλαόκαρπος καὶ σεπτή, Ξενοφῶν ἐδείχθη, σὺν εὐνέτιδι τῇ σεμνῇ, ἔχοντες ὡς κλάδους, τὴν τῶν υἱῶν δυάδα, μεθ’ ὧν τῷ Θεῷ Λόγῳ, κατηκολούθησαν.

Ακούστε το Απολυτίκιο του Οσίου Ξενοφώντος μετά της συμβίου του και των τέκνων Αρκαδίου και Ιωάννη
Παρόμοια Θέματα Στατιστικά Τελευταία δημοσίευση
Εορτή Οσίου Ξενοφώντος κτήτορος Μονής Ξενοφώντος 24-04-2014
από Παρασκευή Τετ Απρ 23, 2014 23:00 στο Σημερινή Εορτή
0 Απαντήσεις
112 Προβολές
από Παρασκευή
Τετ Απρ 23, 2014 23:00
Βίος Αγίας Ιουλιανής
από Γεωργία_ Τετ Ιαν 08, 2014 16:30 στο Βίοι Αγίων
0 Απαντήσεις
210 Προβολές
από Γεωργία_
Τετ Ιαν 08, 2014 16:30
Βίος Αγίας Βερονίκης
από Γεωργία_ Κυρ Ιαν 05, 2014 21:02 στο Βίοι Αγίων
0 Απαντήσεις
236 Προβολές
από Γεωργία_
Κυρ Ιαν 05, 2014 21:02
Μακαρισμοί Οικογένειας
από Άγγελος Σάβ Ιούλ 12, 2014 22:33 στο Χριστιανική Συζήτηση
0 Απαντήσεις
428 Προβολές
από Άγγελος
Σάβ Ιούλ 12, 2014 22:33

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης